در سالهای اخیر، اقتصاد ایران با بحرانهای عمیقی دست و پنجه نرم کرده است. بخش اعظم این چالشها، ریشه در سیاستهایی دارند که تحت عنوان "جراحی اقتصادی" معرفی شدند. این سیاستها، که از توصیههای صندوق بینالمللی پول الهام گرفته بودند، قرار بود با ریشهکن کردن فساد و رانت، زندگی مردم را بهبود ببخشند. اما در عمل، آزادسازی بیرویه قیمتها، حذف یارانهها و وابستگی فلجکننده اقتصاد به دلار، نه تنها مشکلات ساختاری را حل نکرد، بلکه فشارهای معیشتی را، به خصوص بر اقشار کمدرآمد، به شکل بیسابقهای افزایش داد.