پیش‌بینی عرضه نفت، جهت‌دهنده قیمت‌ها شد
چشم‌انداز عرضه نفت بر قیمت‌ها سایه انداخت به گزارش پول بانک، بازار جهانی نفت و گاز در هفته منتهی به 26 ژوئن 2026 تحت تأثیر فروکش‌کردن تنش‌های ژئوپلیتیک در غرب آسیا، وارد فاز تازه‌ای از تعدیل قیمت‌ها شد. این تغییر مسیر با کاهش محسوس انتظارات ریسکی و بازگشت تدریجی عرضه همراه بود و باعث شد […]
چشم‌انداز عرضه نفت بر قیمت‌ها سایه انداخت
به گزارش پول بانک، بازار جهانی نفت و گاز در هفته منتهی به 26 ژوئن 2026 تحت تأثیر فروکش‌کردن تنش‌های ژئوپلیتیک در غرب آسیا، وارد فاز تازه‌ای از تعدیل قیمت‌ها شد. این تغییر مسیر با کاهش محسوس انتظارات ریسکی و بازگشت تدریجی عرضه همراه بود و باعث شد منحنی قیمت‌ها نزولی شود.
سایه عرضه بر دو شاخص اصلی بازار
بر پایه ارزیابی‌های منتشرشده از سوی اوپک و نهادهای بین‌المللی انرژی، بهای هر دو شاخص مرجع نفت خام در این هفته بین 6 تا 7 درصد افت کرد و به سطوح ابتدای فوریه 2026 بازگشت؛ زمانی که هنوز درگیری نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز نشده بود. این عقب‌نشینی نشان می‌دهد بازار بخش بزرگی از «پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک» را که در اوج تنش‌ها نفت برنت را تا مرز نزدیک به 120 دلار در هر بشکه بالا برده بود، از قیمت‌ها پاک کرده است.
دیپلماسی و حذف پریمیوم ریسک
پایش تحولات بازار نفت نشان می‌دهد مهم‌ترین محرک کاهش قیمت‌ها، پیشرفت مسیرهای دیپلماتیک میان تهران و واشنگتن، صدور معافیت‌های موقت تجاری از سوی وزارت خزانه‌داری آمریکا و ازسرگیری سریع صادرات نفت و تردد امن نفتکش‌ها از تنگه هرمز بوده است. این تحولات، چشم‌انداز افزایش عرضه از غرب آسیا را تقویت کرد و انتظارات مربوط به کمبود عرضه را با انتظار برای بازگشت تعادل به بازار جایگزین ساخت.
بازار همزمان برای نخستین‌بار پس از آغاز بحران وارد ساختار کنتانگو شد؛ وضعیتی که در آن قیمت قراردادهای تحویل آتی از معاملات نقدی بالاتر است. فاصله حدود 12 سنتی میان قراردادهای سپتامبر و اوت نشانه‌ای از فراوانی نسبی عرضه در بازار فیزیکی طی افق کوتاه‌مدت تلقی می‌شود.
ریسک‌های ژئوپلیتیک کمرنگ شد
حتی حمله پهپادی به یک کشتی تجاری در آب‌های منطقه نیز نتوانست مسیر نزولی قیمت‌ها را متوقف کند؛ زیرا فعالان بازار استمرار جریان صادرات از خلیج فارس را مهم‌تر از ریسک‌های مقطعی امنیتی ارزیابی کردند. در نتیجه، همان‌قدر که احتمال اختلال عرضه کاهش یافت، فضای روانی بازار نیز آرام‌تر شد.
کاهش تقاضای جهانی و اثر آن بر قیمت‌ها
در جبهه تقاضا، بازار از محرک معناداری برخوردار نبود. نشانه‌های کندی رشد اقتصاد جهانی و رفتار محتاطانه مصرف‌کنندگان انرژی، فشار مضاعفی بر قیمت‌ها وارد کرد و مانع از شکل‌گیری حمایت‌های صعودی شد. این ترکیب عرضه رو به بهبود و تقاضای کم‌رمق، مسیر نزولی قیمت را تثبیت کرد.
گزارش‌های ذخایر؛ بی‌اعتنایی بازار به داده‌های حمایتی
به گزارش پول بانک، نکته قابل توجه هفته آن بود که بازار نسبت به داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) واکنش محسوسی نشان نداد. براساس این گزارش، ذخایر راهبردی نفت خام آمریکا (SPR) به حدود 331 میلیون بشکه کاهش یافت که پایین‌ترین سطح از ژوئن 1983 است. با وجود این، در همان بازه زمانی، ذخایر تجاری به‌طور هفتگی حدود 19 میلیون بشکه افزایش پیدا کرد که به‌طور معمول می‌تواند بخشی از افت ذخایر راهبردی را جبران کند.
در شرایط معمول، کاهش بیش از 15 میلیون بشکه‌ای مجموع ذخایر نفتی آمریکا می‌توانست سیگنالی برای رشد قیمت‌ها باشد؛ اما هم‌زمانی این داده‌ها با روشن‌تر شدن افق عرضه از خلیج فارس، اثر حمایتی آمار را خنثی کرد و اجازه جهش قیمتی را نداد. به این ترتیب، مجموعه سیگنال‌های عرضه در کوتاه‌مدت بر انتظارات قیمتی غالب شد.
جمع‌بندی روند هفته؛ وزن بیشتر عرضه در معادله قیمت
برآیند رویدادهای هفته نشان داد که بازار بیش از هر چیز به متغیر عرضه واکنش نشان می‌دهد. از یک‌سو، کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک و تسهیل حمل‌ونقل انرژی از تنگه هرمز، پریمیوم ریسک را از قیمت‌ها زدود؛ از سوی دیگر، نبود محرک قوی در طرف تقاضا مانع از هرگونه چرخش صعودی شد. ساختار کنتانگو نیز به‌روشنی از وفور نسبی عرضه در افق نزدیک خبر می‌دهد.
در چنین فضایی، معامله‌گران چشم به تحولات دیپلماتیک و مسیر صادرات در غرب آسیا دوخته‌اند. تا زمانی که این مسیر با اختلال تازه‌ای روبه‌رو نشود و داده‌های اقتصاد جهانی نیز بهبود قابل‌توجهی را نشان ندهد، احتمالاً سایه عرضه بر قیمت‌ها باقی خواهد ماند و نوسانات در چارچوبی محدود پیگیری می‌شود.
دیدگاهتان را بنویسید