حداقل حقوق کارگران جوابگوی فقط ۶ روز زندگی؛ تورم نفسگیر شد
افزایش بیسابقه هزینهها؛ حقوق کارگران تنها ۶ روز دوام میآورد
وضعیت معیشتی کارگران و حداقلبگیران در ایران به مرحله بحرانی رسیده است. گزارشها نشان میدهد که سطح پوشش «حداقل دستمزد» در برابر «سبد معیشت خانوار» (مجموع هزینههای واقعی زندگی) به زیر ۳۰ درصد سقوط کرده است.
این بحران با موج جدید گرانی کالاهای اساسی، بهویژه افزایش رسمی قیمت نان در مشهد و گران شدن دوباره لبنیات، تشدید شده و سفره این اقشار را کوچکتر از همیشه کرده است. کارشناسان هشدار میدهند که با ادامه این روند تورمی، حداقل حقوق دیگر حتی کفاف خرید نان و لبنیات روزانه را نیز نخواهد داد.
۱. زنگ خطری که از نانواییها شروع شد
افزایش قیمت نان در مشهد، موج جدیدی از نگرانی را در میان خانوادهها ایجاد کرده است. این گرانی ابتدا بهصورت مخفیانه و با استفاده از کارتخوان دوم در نانواییها اعمال شد، اما پس از مدت کوتاهی، مسئولان آن را رسماً تأیید کردند.
رئیس اتحادیه نانوایان مشهد ابتدا از افزایش ۱۵ درصدی قیمت خبر داد و سپس فرمانداری مشهد اعلام کرد این تغییرات بر اساس مصوبه شورای تأمین استان بوده است.
دورنمای گرانی نان: بر اساس دادههای مرکز آمار ایران، تورم نقطه به نقطه «نان و غلات» در مهرماه به ۱۰۰ درصد رسیده بود؛ به این معنی که نان در یک سال گذشته عملاً دو برابر شده است. با افزایش ۱۵ درصدی جدید، نگرانیها از سرایت این گرانی از مشهد به سایر استانها و نهایتاً تهران، افزایش یافته است؛ چرخهای که پیش از این نیز بارها تکرار شده است.
۲. لبنیات و پروتئین؛ حذف تدریجی از سفره
بحران فقط به نان محدود نمیشود. بازار لبنیات و پروتئین نیز در مسیر گرانی شدید قرار دارد:
لبنیات: مجید میرلطیفی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس، هشدار داده است که قیمت ماست بهزودی دو برابر خواهد شد.
شیر: قیمت شیر با رسیدن به کیلویی ۴۵ هزار تومان، برای بسیاری از خانوادهها دستنیافتنی شده است. (یک خانواده سه نفره برای تأمین حداقل نیاز ماهانه، فقط به حدود یک میلیون تومان هزینه شیر نیاز دارد).
دام: قیمت دام زنده نیز از ۲۵۰ هزار تومان در فروردین ماه به ۳۱۰ هزار تومان رسیده و احتمال افزایش بیشتر آن وجود دارد.
نتیجه این گرانیها: کاهش شدید مصرف لبنیات در کشور به ۱۶۰ گرم در روز بوده است که کمتر از نصف استاندارد جهانی است و نشانهای آشکار از بحران تغذیه در میان اقشار کمدرآمد محسوب میشود.
۳. شکاف تکاندهنده دستمزد و معیشت
آمارها به خوبی نشان میدهند که چرا سفره کارگران خالی شده است. فرامرز توفیقی، فعال کارگری، ابعاد این شکاف را اینگونه تشریح میکند:
هزینههای واقعی (سبد معیشت): سبد معیشت خانوارهای کارگری که در اسفند سال گذشته حدود ۲۴ میلیون تومان برآورد شده بود، امروز (آبانماه) به ۵۸ میلیون تومان رسیده است.
درآمد واقعی (حداقل دستمزد): این در حالی است که حداقل دستمزد دریافتی کارگران (با تمام مزایا) حدود ۱۵ میلیون تومان است.
ترجمه این ارقام: این آمار تکاندهنده به این معناست که حداقل دستمزد یک کارگر، تنها ۲۸ درصد از هزینههای واقعی و حداقلی زندگی او را پوشش میدهد.
به گفته این فعال کارگری، دستمزد یک کارگر در عمل فقط برای ۶.۵ روز اول ماه کافی است. خانوادهها مجبورند برای جبران این شکاف بیش از ۳۰ میلیون تومانی، هزینههای ضروری مانند آموزش، درمان و حتی کالاهای اساسی خوراکی را از زندگی خود حذف کرده و به حاشیه شهرها پناه ببرند.






دیدگاهتان را بنویسید