امنیت غذایی در خطر؟ رقابت نفس‌گیر چین و هند برای انبار کردن غلات
جنگ پنهان غلات: چرا چین و هند برای ذخایر استراتژیک رقابت می‌کنند
در بحبوحه نگرانی‌ها از نوسانات قیمت جهانی غذا، تغییرات اقلیمی، و اختلالات زنجیره تأمین، دو قدرت بزرگ آسیایی، چین و هند، با جدیت تمام به دنبال افزایش ذخایر استراتژیک غلات خود هستند. این اقدامات نه تنها برای تقویت امنیت غذایی ملی، بلکه برای مهار تورم و پیشگیری از بحران‌های احتمالی آینده انجام می‌شود. این دو کشور به دنبال خودکفایی غذایی هستند تا کمتر به بازارهای بین‌المللی وابسته باشند.
چین: غول ذخیره‌سازی غلات
چین، با در اختیار داشتن بزرگترین ذخایر گندم و برنج جهان، همچنان به خرید و انباشت غلات از بازارهای داخلی و بین‌المللی ادامه می‌دهد. دولت چین با هدف ثبات قیمت‌ها و حمایت از مصرف‌کنندگان داخلی، برنامه‌های حمایتی گسترده‌ای را برای تولیدکنندگان غلات به اجرا گذاشته است. ظرفیت ذخیره‌سازی این کشور در ۱۰ سال گذشته ۳۴ درصد افزایش یافته است.
هند: محدودیت صادرات و افزایش ظرفیت ذخیره
از سوی دیگر، هند نیز در کنار محدودیت صادرات برنج و گندم برای حفاظت از بازار داخلی، به سیاست افزایش ذخایر استراتژیک روی آورده است. این کشور می‌کوشد با مدیریت دقیق تولید، توزیع و انبارداری، در برابر تکانه‌های بیرونی مقاوم‌تر شود. دولت هند متعهد شده است که ۱۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کند تا به ظرفیت ذخیره‌سازی ۱۰۰ درصد تولید غلات کشور دست یابد. این در حالی است که با تنها ۱۱ درصد از کل اراضی قابل کشت جهان، هند باید ۱۸ درصد از جمعیت دنیا را تغذیه کند و در حال حاضر، ۴۷ درصد کمبود ظرفیت ذخیره‌سازی (یعنی تنها ۱۴۵ میلیون تن ظرفیت ذخیره برای ۳۵۰ میلیون تن تولید غلات) دارد.
چشم‌انداز تولید غلات در ۲۰۲۵-۲۰۲۶: رکوردشکنی و ثبات
با تداوم پیامدهای جنگ اوکراین، خشکسالی در برخی مناطق کلیدی و محدودیت‌های صادراتی جهانی، بازار غلات همچنان ناپایدار است. در این شرایط، چین و هند با تقویت ذخایر خود، به دنبال مصون ماندن از بحران‌های غذایی هستند.
برآورد وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) نشان می‌دهد که تولید غلات در هر دو کشور، به دلیل سیاست‌های دولتی حامی تولید داخلی و کاهش واردات، رو به افزایش است.
هند: پیش‌بینی می‌شود هند در سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ به رکورد بی‌سابقه‌ای در تولید گندم و ذرت دست یابد، در حالی که تولید برنج پس از ۹ سال رشد متوالی، در سطحی ثابت باقی بماند.
چین: انتظار می‌رود چین نیز در سال تجاری ۲۰۲۵-۲۰۲۶ شاهد افزایش ۱.۷ درصدی تولید ذرت، ۱.۵ درصدی گندم، و ۰.۵ درصدی برنج باشد.
هر دو کشور با این افزایش تولید داخلی، به دنبال تضمین امنیت غذایی و کاهش وابستگی به واردات برای تأمین نیازهای مصرف‌کنندگان خود هستند.
دیدگاهتان را بنویسید